Φριντριχ Νιτσε, “Το λυκόφως των ειδώλων”: ακροβολισμοί ενός παράκαιρου ανθρώπου, σ.97, παρ.26

“Σταματάμε να εκτιμάμε τον εαυτό μας όταν επικοινωνούμε. Τα πραγματικά βιώματά μας δεν ειναι καθόλου φλύαρα. Δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν για τον εαυτό τους, ακόμη και αν το ήθελαν. Είναι επειδή τους λείπουν οι λέξεις. Όταν έχουμε λέξεις για ένα πράγμα, αναγκαστικά είμαστε ήδη έξω από αυτό. Σε όλες τις κουβέντες υπάρχει ένας κόκκος περιφρόνησης. όπως φαίνεται η γλώσσα επινοήθηκε μόνο για πράγματα που ανήκουν στο μέρο όρο, που είναι μέτρια, ανακοινώσιμα. Με τη γλώσσα εκχυδαϊζεται αμέσως ο ομιλών”.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s