Μοτίβο Επαναλαμβανόμενο.

Επιστρέφει σπίτι κάθε μέρα μετά τη δουλειά μόνο για να φάει. Τρώει μόνο και μόνο για να είναι μπουκωμένος και να μην περιμένουν απαντήσεις όσοι ρωτάνε. Κοιμάται για να μην απαντάει στα τηλέφωνα. Δούλευει για να μην πηγαίνει για καφέ. Πίνει για να μην αντιλαμβάνεται τι γίνεται γύρω του. Συχνάζει διπλα από τα μεγάφωνα των συναυλιών για να μην ακούει όταν του μιλάνε.

Η τόσο διαστρεβλωμένη πραγματικότητα ήταν ένα σχέδιο που είχε ξεκινήσει χρόνια πριν, απ όταν πήγαινε δημοτικό. Από τότε ήξερε. Ήξερε αλλά δεν μοιραζόταν. Διάβαζε για να τον αφήνουν ήσυχο. Μάσαγε οδοντογλυφίδες για να μην τον πούνε ποτέ «αδερφή». Έπαιζε ποδόσφαιρό για να έχει μέσο τον προπονητή.Ήξερε τα πάντα για τη μουσική ακόμα αλλά δεν το ήξερε κανείς αυτό.

Μόνο τότε ήταν αυτός που πραγματικά ήταν. Αυτός που αληθινά ήταν. Όταν ξέμενε μόνος στο δωμάτιό του με κλειδωμένη την πόρτα και κατεβασμένα τα παντζούρια. Σα να κρυβόταν. Αλλά δεν κρυβόταν. Εκεί ούτε έτρωγε, ούτε δούλευε, ούτε έκανε παρέα με κανένα μεγάφωνο συναυλιών, ούτε και έπινε. Ήταν μόνο ο εαυτός του. Ο χωρίς ταυτότητα εαυτός του που μόνο να ξεκουραστεί άντεχε από την τόση κούραση που του προκαλούσε το τόσο θέατρο που έπαιζε όταν άνοιγε η πόρτα του δωματίου του.

Αλλά κάτι του ξέφυγε με τα χρόνια. Κάτι σα να ξέφυγε και ο εαυτός του έγινε παχύς, λαίμαργος, ακοινώνητος καριερίστας και με ελαττωματική ακοή. Κατι ξέφυγε και σα να ξέχάστηκε και να τα μπέρδεψε και να, κάπου να χάθηκε.

Κάπου μεταξύ του εαυτού.

Advertisements

-1(μία)

Αύριο θα ξυπνήσω 0800 αλλά δε θα είναι 0800. θα είναι 0900. αυτο θα με τσακίσει. θα χάσω μία ώρα από τη ζωή μου και έχω ξαναπεί πως δεν είναι καιρός για χαμένες ώρες. σε αυτή την ώρα θα γαζωνα/εγραφα/κοιμόμουν/επλενα/πλενομουνα/σιδερωνα/επινα καφε/διάβαζα/ατενιζα/προγραμματιζα/σχεδίαζα το μέλλον. πρέπει να επιλέξω τι απ όλα αυτα θα θυσιάσω για να μην πάει πίσω όλος ο προγραμματισμός μου για το υπόλοιπο της ζωής μου. θα πρέπει να είμαι πολύ προσεκτική γιατι τέτοιες είναι οι επιλογές που ορίζουν τη μετέπειτα πορεία σου. Αν δε σιδερώσω/πλυνω θα πάει πίσω το νοικοκυριό και τελευταία είναι κάτι που έχει ανέβει στη σκαλα προτεραιοτήτων μου, δε θά θελα να το προσπεράσω τόσο ελαφρά τη καρδία, είναι το πρωτο επιλαχόν όμως. Αν δε γαζώσω/γραψω/διαβάσω θα χάσω ανεπιστρεπτί μία ωρα από την παιδεία μου στην οποια επενδύω όλη μου τη ζωή. Δεν θα πρόδιδα ποτέ τον εαυτό μου με τόσο προφανή τρόπο. Αν δε πλυθώ δεν ειναι και τόσο μεγάλο το κακό για κάποιον βέβαια που πλένεται τακτικά, για εμένα που το σαμπουαν ειναι εχθρός από τα παλιά, καλό ειναι να μην πέρνονται τέτοια ρίσκα.  Αν δεν κοιμηθώ, δεν θα χαθεί και ο κόσμος αλλα αυτο απαιτεί υπερπροσπάθεια από μέρους μου. και δεν είμαι υπεραρνθρωπος για να υπερπροσπαθώ αντίστοιχα. Ο ύπνος άλλωστε θα με κάνει να ξεχάσω τον πόνο της απώλειας αυτής της ωρας. δε θα τον θυσιασω ποτέ και για κανέναν.  Αν δεν προγραμματίσω όμως το κόστος θα είναι το μικρότερο δυνατό. και όχι μονο το μικρότερο δυνατό αλλά το ευτυχέστερα επιθυμητό.  είχα σκοπό άλλωστε να το κόψω αυτό. ποιος ξέρει άλλωστε αύριο-μεθαύριο, πόσες ώρες από τη ζωή μου θα μου κόψουν. και τι νόημα έχουν τα προγράμματα χωρίς τα χρονοδιαγράμματα. κανένα.

As the risk of full-scale meltdown at the Fukushima Daiichi nuclear power plant increased, 750 emergency staff were evacuated, leaving behind only 50 technicians, who either volunteered or were compelled to stay

-κε Κώστα θέλω να μείνεις στο εργοστάσιο. -Εντάξει κε Γιάννη, εγω, με ξέρετε, το εργοστάσιο το αγαπάω. Το εργοστάσιο με βοήθησε να μεγαλώσω τις κόρες μου και να τις δω να καλοπαντρεύονται, ό,τι μου ζητήσετε θα το κάνω, και εσάς σας εκτιμώ και θέλω να μη σας απογοητεύσω. -Θέλω κε Κωστα να μείνεις στον τομέα σου και να καταγράφεις τις τιμές που θα αυξάνονται. θέλω να καταγράφει ανα ώρα ώστε μετά να ψάξουμε εμείς να βρουμε τι έφταιξε και ποιά ήταν η πορεία του. πως το βλέπεις; θα το κάνεις κε Κώστα; -ναι ναι, θα μείνω εδω, άλλωστε εχω ειδοποιήσει τη γυναίκα μου και τις 2  μου κόρες να φύγουν και έχουν ήδη αρχίσει να ετοιμάζονται. θα πάνε σε κάτι ξαδέρφες τις γυναίκας μου στην αυστραλία. οποτε όλοι θα είναι καλά και ασφαλείς εκει. -θέλω να πας σπίτι σου να πάρεις 2 αλλαξιές ρούχα, 2 φωτογραφίες της οικογένειάς σου και να επιστρέψεις εδώ. -εντάξει κε Γιάννη. – μόλις επιστρέψεις, εγω θα έψω φύγει κατα πάσα πιθανότητα. θα σου έχω αφήσει όμως οδηγίες στο γραφείο σου (το τέρμα αριστερά δεν ειναι;) για τη δουλειά σου στο εργοστάσιο απο τουδε κι εφεξής. μετά τις 3 πρώτες μέρες θα έρθουν να σε επισκεφτουν γιατροί από το υπουργείο. θα τους έχω στειλει εγω. θα σε εξετάσουν. κάνε ό,τι σου ζητήσουν. για καλό θα έρθουν. για να μπορέσεις να ξαναδείς την οικογένειά σου ξανά. ενταξει Κώστα; να βασιστώ πάνω σου; -ναι, ναι ναι ναι κε Γιάννη, θα προσπαθήσω να μη σας απογοητεύσω. -το καλό που σου θέλω ε; (ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ γέλασε με σαρκασμό και μπήκε στο ελικόπτερο,  ο Κύριος γιάννης.)

α-σχημός.

Ένα ακαθόριστο σχήμα, χωρίς γραμμές, και με χωρίς περιθώρια που να το καθορίζουν, ξύπνησε. Σηκώθηκε από το κρεβάτι, φόρεσε τη ρόμπα στο χρώμα των κεραμιδιών, έψησε 3 φέτες ψωμί στην τοστιέρα, με βούτυρο και μέλι τις άλειψε και τις έφαγε. Συνέχισε να μην έχει σχήμα και γραμμές που να το ορίζουν ως «κάτι». Πλύθηκε και ντύθηκε και κατέβηκε τις σκάλες σα να μη συμβαίνει τίποτα. Η απουσία μορφής και πλαισίου δεν είχε καμία επίδραση στην καθημερινότητα. Αιωρείτο ανάμεσα στους επιβάτες των λεωφορείων και των τρένων. Η αντανάκλαση στα σκούρα τζάμια του συρμού ήταν αυτό που το έφερνε σε δύσκολη θέση. Δεν το απασχολούσε η εικόνα του καθώς δεν ειχε καθρέπτες στο μέρος που κοιμόταν και ντυνόταν. Η εικόνα του ήταν πρόβλημα των άλλων. Των επιβατών και των συνοδοιπόρων. Των συναδέλφων και των άσχετων. Αλλά είχε σημαντικότερα προβλήματα από αυτό, για να ασχοληθεί. Είχε να ασχοληθείς με άλλα. Δεν είχε σχήμα. Ήταν ακαθόριστος. Και μη ορισμένος. Και χωρίς εστίαση. […]

days of our lives.

μερικές μέρες είναι χειρότερες από τις άλλες. αυτές είναι οι δευτέρες και οι τρίτες. Και οι Κυριακές. αλλά οι Κυριακές έχουν και μια ποίηση μέσα τους. μια μελαγχολία που δεν τις κάνει ανυπόφορες και βαριές όσο είναι φύσει οι δευτέρες και οι τρίτες. Και οι μέρες που δε σε παίρνει κανείς τηλέφωνο. και όταν δε σε παίρνει ούτε εκείνος τηλέφωνο. ή οι μέρες που σε παίρνουν όλοι τηλέφωνο εκτός από εκείνον, ή εκείνη. Γιατί τι νόημα έχει μια κακή μέρα αν δεν καταλήξει σε ένα ωραίο βράδυ. Τότε είναι μια μέρα χαμένη και δεν υπάρχει χρόνος για τέτοια. Μεγαλώσαμε. Και γιατί μεγαλώνουμε ακόμα και τις κακές μέρες. Κακές μέρες είναι και  κάποιες καλές μέρες που μετά από πολλές ώρες συνειδητοποιείς πόσο κακό σου έκαναν και επαναρχειοθετείς. Κακές μέρες είναι οι μέρες που θυμάσαι πόσο μόνος σου είσαι. Οι καλές μέρες είναι εκείνες που δε σε νοιάζει τόσο […]Κακές μέρες όμως και αυτές ειναι που ξεχνάς πόσο μόνος εισαι και  μετά ένα πρωί σε βρίσκει η απουσία του Άλλου, ενώ δεν το περίμενες, ενω είχες ξεχάσει, αυτή η μέρα είναι η χειρότερη. […]