α-σχημός.

Ένα ακαθόριστο σχήμα, χωρίς γραμμές, και με χωρίς περιθώρια που να το καθορίζουν, ξύπνησε. Σηκώθηκε από το κρεβάτι, φόρεσε τη ρόμπα στο χρώμα των κεραμιδιών, έψησε 3 φέτες ψωμί στην τοστιέρα, με βούτυρο και μέλι τις άλειψε και τις έφαγε. Συνέχισε να μην έχει σχήμα και γραμμές που να το ορίζουν ως «κάτι». Πλύθηκε και ντύθηκε και κατέβηκε τις σκάλες σα να μη συμβαίνει τίποτα. Η απουσία μορφής και πλαισίου δεν είχε καμία επίδραση στην καθημερινότητα. Αιωρείτο ανάμεσα στους επιβάτες των λεωφορείων και των τρένων. Η αντανάκλαση στα σκούρα τζάμια του συρμού ήταν αυτό που το έφερνε σε δύσκολη θέση. Δεν το απασχολούσε η εικόνα του καθώς δεν ειχε καθρέπτες στο μέρος που κοιμόταν και ντυνόταν. Η εικόνα του ήταν πρόβλημα των άλλων. Των επιβατών και των συνοδοιπόρων. Των συναδέλφων και των άσχετων. Αλλά είχε σημαντικότερα προβλήματα από αυτό, για να ασχοληθεί. Είχε να ασχοληθείς με άλλα. Δεν είχε σχήμα. Ήταν ακαθόριστος. Και μη ορισμένος. Και χωρίς εστίαση. […]

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s