Meeting Athens

Για να κατέβεις τις κυλιόμενες για την αποβάθρα προς Άγιο Αντώνιο, στο μετρό του Μεταξουργείου χρειάζεσαι 00:23.4 λεπτά. Χωρίς να μετακινηθείς καθόλου και αφήσεις τις κυλιόμενες να κάνουν όλη τη δουλειά.

Το μετρό χρειάζεται τους ακόλουθους χρόνους:
Μεταξουργείο – Σταθμός Λαρίσης: 00:55.9 λεπτά
Σταθμός Λαρίσης – Αττική: 01:08.8 λεπτά
Αττική – Σεπόλια: 01:15.0 λεπτά
Σεπόλια – Αγ. Αντώνιος: 01:36.6 λεπτά

Αυτοί οι χρόνοι ειναι οι καθαρές διαδρομές του συρμού χωρίς τις στάσεις για την επιβίβαση  και αποβίβαση των επιβατών. Τα βασικά συμπεράσματα ειναι δύο:

  • δεν μου αρέσουν οι επιβάτες γι αυτο και δεν τους συμπεριέλαβα στη μέτρηση
  • και ειναι προφανής η δυστοκία του συρμού καθώς πλησιάζει τα δυτικά προάστια.

16.23-17.00

16.16 τα πάντα γύρω έτρεμαν.
16.18 έτρεμε και το ξύλινο πατωμα.
16.19 και η καρέκλα μου άρχισε να τρέμει
16.20 το ξύλινο πάτωμα άρχισε να σκίζεται στα δύο
16.21 άνοιξε μια ρωγμή μεγάλη
16.23 μεγαλύτερη από το κεφάλι μου
16.24 η ρωγμή άνοιξε μονάχα κάτω από το γραφείο μου
16.25 και έπεσα μέσα
16.26 μαζί με την καρέκλα
16.27 καθως κοίταξα πάνω είδα τα κεφάλια των συναδέλφων μου να με κοιτάνε και να γελάνε
16.30 που ηταν το αστειο;
16.30 ένας-δυο νομίζω με χαιρέταγανε κιόλας
16.30 μετά κοίταξα κάτω
16.30 αλλα δεν μπορουσα να δω τίποτα. ηταν σκοτάδια.
16.30 μονο την πτώση ένιωθα.
16.30 και σιγά σιγά χάθηκε και το κίτρινο φως του γραφείου από την ρωγμή γιατι νομίζω έκλεισε κι αυτή.
16.30 και το μόνο που ειχε μείνει ήταν η καρέκλα και η πτώση.
16.30 και τα σκοτάδια.
16.30 μετά από κάποια πτώσης κοίταξα το ρολόι μου.
16.30 αλλα δεν μπορουσα να δω την ωρα απο τα σκοτάδια.
16.30 και έτσι ειπα να ρωτήσω την ώρα.
16.40 “τι ωρα ειναι;”
16.41 “η ώρα σου” μου απαντήσανε. πολλοί μαζί. χορωδία ολόκληρη.
17.00 η ώρα μου….
17:00 τι ναι αυτο τωρα; καλό είναι; κακό ειναι; τι να ναι…