16.23-17.00

16.16 τα πάντα γύρω έτρεμαν.
16.18 έτρεμε και το ξύλινο πατωμα.
16.19 και η καρέκλα μου άρχισε να τρέμει
16.20 το ξύλινο πάτωμα άρχισε να σκίζεται στα δύο
16.21 άνοιξε μια ρωγμή μεγάλη
16.23 μεγαλύτερη από το κεφάλι μου
16.24 η ρωγμή άνοιξε μονάχα κάτω από το γραφείο μου
16.25 και έπεσα μέσα
16.26 μαζί με την καρέκλα
16.27 καθως κοίταξα πάνω είδα τα κεφάλια των συναδέλφων μου να με κοιτάνε και να γελάνε
16.30 που ηταν το αστειο;
16.30 ένας-δυο νομίζω με χαιρέταγανε κιόλας
16.30 μετά κοίταξα κάτω
16.30 αλλα δεν μπορουσα να δω τίποτα. ηταν σκοτάδια.
16.30 μονο την πτώση ένιωθα.
16.30 και σιγά σιγά χάθηκε και το κίτρινο φως του γραφείου από την ρωγμή γιατι νομίζω έκλεισε κι αυτή.
16.30 και το μόνο που ειχε μείνει ήταν η καρέκλα και η πτώση.
16.30 και τα σκοτάδια.
16.30 μετά από κάποια πτώσης κοίταξα το ρολόι μου.
16.30 αλλα δεν μπορουσα να δω την ωρα απο τα σκοτάδια.
16.30 και έτσι ειπα να ρωτήσω την ώρα.
16.40 “τι ωρα ειναι;”
16.41 “η ώρα σου” μου απαντήσανε. πολλοί μαζί. χορωδία ολόκληρη.
17.00 η ώρα μου….
17:00 τι ναι αυτο τωρα; καλό είναι; κακό ειναι; τι να ναι…

Advertisements

One thought on “16.23-17.00

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s