Η Κική Μετά

Από το μπαλκόνι.
Της κουζίνας το μπαλκόνι.
Φαίνεται η Κική.
Η Κική των 57. Δεν είναι ψηλή και δεν είναι και κοντή.
Δεν είναι αδύνατη αλλά σίγουρη είναι παχουλή.
Τα μαλλιά της είναι μαύρα και τα δόντια, μαύρα κι αυτά.
Μαύρα όλα της Κικής
Και γι’ αυτό τη συμπαθείς.
Τη συμπονάς, την αγαπάς, γιατί βασανισμένη η Κική
Στο σπίτι και στη φυλακή
Στο μπουρδέλο και την κατήχηση

Στα νιάτα της ωραία ήταν
Και ακόμα είναι δηλαδή.
Τα μαύρα της πηγαίνουνε,
Και οι μπούκλες οι βαριές
Γι’ αυτό και την πολιορκεί
Ο Άλεξ
από 18 χρονών παιδί

Έτσι και την Κική στα 60 της
Την κούρασε η αντίσταση
Και τον 25άρη αγάπησε
Στον Άλεξ παρεδόθη

Δεν το θελε η καψερή, δεν ήταν επιλογή
Ήταν μια φλόγα ερμητική που δεν κατάφερε εν τέλει να αγνοηθεί
Αλλά οι χωριανοί δεν το δεχτήκανε
Και δε την αποδεχτήκανε
Αυτή τη σχέση τη μοντέρνα
και την «επιφανειακή»

Γι’ αυτό και έφυγε η Κική,
Παρέα με τον Άλεξ
Και για άλλα μέρη φύγανε
Για άλλες παραλίες
Χωρίς ντροπή και ενοχή
Τον έρωτα να ζήσουνε
Όπως τους αξίζει και έπρεπε
σα γιορτή

Γιατί μικρή είναι η ζωή
κυρίως όμως για την Κική
εν αντιθέσει με τον Άλεξ
που’ ναι ο ίδιος μικρό παιδί…

Ο Αλέξ χρόνια δούλευε
Βαφειάς σε ένα βαφείο
Δερμάτων και πολυθρονών
Καγκέλων και μαξιλαριών

Από μωρό εδούλευε κι εκανε οικονομία
Τη μέρα τη χαρμόσυνη να πάνε Βενετία

Για προς τα κει εκίνησαν
Ο Άλεξ και εκείνη
Τον έρωτα να ζήσουνε
με γόνδολα να πλεύσουνε
Και με κρουαζιερόπλοιο
να σκίσουν τα νερά
«Θαμπώνοντας» το φινιστρίνι

Όλα αυτά τα κάνανε
Που λες, τα καταφέραν
Και Βενετία και Μπαλί
Και Μοντε Κάρλο για σκουμπρί
Ζωή μεγάλη για την Κική
Μέχρι και την Κυανή ακτή

Εκεί όμως στους πλούσιους, στους άλλους ταξιδιώτες
Ένα παλιό της «φίλο» πέτυχε η 60άρα η Κική
Ένα παλιόβιομήχανο
Καθίκι στην ψυχή
Μίκυ τον ελέγανε τον κοιλαρά τον μαύρο τον κουβά
Μαύρα μαλλιά και μαύρος στην ψυχή
Κι αυτός, όπως και η Κική

Μασέλα όμως γυαλιστερή λευκή και πορσελάνινη
Και ρόλεξ χρυσαφί
Και με έπαυλη με γκαράζ έξω από την Κορσική

Που λες μαζί με αυτόνανε άρχισε η δικιά μας
Τα σουξου μουξου και αμάν
Και τα τσαλίμια του κανε
Του γερο-τουρκαλά
Κι αυτος την πολιόρκησε, με στόχο μεγαλεία
Να της χαρίσει, ασήμια και χρυσά
Από βραχιόλια και σερβίτσια, μέχρι οδοντοστοιχία

Και κάπου εκεί η Κική δεν άντεξε
στον Μίκυ παρεδόθη
Δεν το θελε η καψερή, δεν ήταν επιλογή
Έπρεπε κάπως όμως
Να συνταξιοδοτηθεί

Και ο Άλεξ ο μικρός και ο παραμυθένιος
τα χάλασε όλα τα λεφτά
για την κυρά Κική
Τίποτα δεν άφησε για τα γηρατειά

Βέβαια είχε τα νιάτα του αυτός,
Και τη ζωή… κι αυτή δική του
Δεν ήθελε τίποτα από αυτά όμως ο χαζός, παρά μονάχα την Κική
Εκείνη λαχταρούσε.

Κι έμεινε μόνος ο μικρός
Μόνος και λυπημένος
Γιατί μπορεί να ναι μικρός
Μα είναι και ερωτευμένος…

Advertisements

2 thoughts on “Η Κική Μετά

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s