Jenny’s Inv.

1.
Όταν έρχεται το καλοκαίρι χαίρομαι για 5 πράγματα το περισσότερο:
1. Τη μεσημεριανή ησυχία στη γειτονιά
2. Την πισίνα που βάζω στην ταράτσα μου
3. Το καρπούζι
4. Το ότι τα ελληνικά νησιά είναι μια ανάσα μακριά
5. Το θερινό σινεμά
6. Τον Δεκαπενταύγουστο στην Αθηνα

2.
Έξω από το παράθυρό μου, σε πρώτο πλάνο βλέπω 3 γλάστρες. Η μία έχει ένα βασιλικό που μάχεται για τη ζωή του καθημερινά. Η μία έχει ένα γεράνι, που παραμένει στη ζωή, παρά τις αντιξοοότητες, και έχει και με γλάστρα γεμάτη με χώμα, για να μου θυμίζει το πεπερασμένο της ζωής, γιατί αυτό που άνθιζε κάποτε εκεί μέσα, δεν άντεξε.

Σε δεύτερο πλάνο βλέπω την ταράτσα των απέναντι. Οι απέναντι είναι μια οικογένεια Ρουμάνων. Στο σπίτι μένουν παππούς, γιαγιά, με τα 4 παιδιά τους και μερικούς γαμπρούς και νύφες και κάμποσα εγγόνια. Τα εγγόνια της οικογένειας, ηλικίας δημοτικού, είναι αγόρια και κορίτσια και στο σύνολο οχτώ. Οχτώ εγγόνια στην ταράτσα παίζουν από το πρωί και την τελευταία εβδομάδα, κάνουν και μπάνιο σε μια μεγάλη φουσκωτή πισίνα που τους πήρε ο παππούς τους.

Στη γειτονιά, το χαμηλότερο σπίτι (ένας όροφος) είναι το σπίτι που μένουν οι Ρουμάνοι. Τα υπόλοιπα κυμαίνονται από δύο έως τρείς ορόφους. Όταν παίζουν τα εγγόνια βγάζοντας άναρθρες κραυγές ικανοποίησης από τη ζωή που διάγουν, δημιουργείται το εφέ του θεάτρου της Επιδαύρου και, κάτι «σπάει» μέσα μου. Μάλλον αυτό που «σπάει» είναι το μητρικό μου ένστικτο.

Όταν βγαίνω όμως στο μπαλκόνι, για να ρίξω άγρια βλέμματα στους Ρουμανο-γαμπρούς που τροχίζουν ξύλα και επιφάνειες μέρα μεσημέρι, το βλέμμα μου πέφτει λίγο πιο αριστερά, και βλέπω το Λυκαβηττό, που φαίνεται μια άκρη του, και γέρνω και λίγο επάνω στο κάγκελο και τον βλέπω ολόκληρο το Λυκαβηττό και μέσα μου σαν κάτι να «δένει».

3.
Δεν έχω ωστόσο άλλους φίλους bloggers, πέρα από τη Τζένη, οπότε δεν μπορώ να περάσω την αγάπη σε άλλους. Οπότε θα τη γυρίσω πίσω στη Τζένη, πολλαπλή…
Τζένη, θα τα πούμε από κοντά σύντομα. Εκεί και όχι εδώ…

Advertisements

One thought on “Jenny’s Inv.

  1. Πάντα χαμογελάω όταν διαβάζω αυτό το κείμενο. Όσες φορές κι αν το έχω διαβάσει πάντα θα χαμογελάσω. Και δε θα διστάσω να δανειστώ ότι κάτι μέσα μου “δένει” όταν το διαβάζω. Το διάβαζα και το χειμώνα για να κάνει καλοκαίρι. Κι έκανε…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s