Jenny’s Inv.

1.
Όταν έρχεται το καλοκαίρι χαίρομαι για 5 πράγματα το περισσότερο:
1. Τη μεσημεριανή ησυχία στη γειτονιά
2. Την πισίνα που βάζω στην ταράτσα μου
3. Το καρπούζι
4. Το ότι τα ελληνικά νησιά είναι μια ανάσα μακριά
5. Το θερινό σινεμά
6. Τον Δεκαπενταύγουστο στην Αθηνα

2.
Έξω από το παράθυρό μου, σε πρώτο πλάνο βλέπω 3 γλάστρες. Η μία έχει ένα βασιλικό που μάχεται για τη ζωή του καθημερινά. Η μία έχει ένα γεράνι, που παραμένει στη ζωή, παρά τις αντιξοοότητες, και έχει και με γλάστρα γεμάτη με χώμα, για να μου θυμίζει το πεπερασμένο της ζωής, γιατί αυτό που άνθιζε κάποτε εκεί μέσα, δεν άντεξε.

Σε δεύτερο πλάνο βλέπω την ταράτσα των απέναντι. Οι απέναντι είναι μια οικογένεια Ρουμάνων. Στο σπίτι μένουν παππούς, γιαγιά, με τα 4 παιδιά τους και μερικούς γαμπρούς και νύφες και κάμποσα εγγόνια. Τα εγγόνια της οικογένειας, ηλικίας δημοτικού, είναι αγόρια και κορίτσια και στο σύνολο οχτώ. Οχτώ εγγόνια στην ταράτσα παίζουν από το πρωί και την τελευταία εβδομάδα, κάνουν και μπάνιο σε μια μεγάλη φουσκωτή πισίνα που τους πήρε ο παππούς τους.

Στη γειτονιά, το χαμηλότερο σπίτι (ένας όροφος) είναι το σπίτι που μένουν οι Ρουμάνοι. Τα υπόλοιπα κυμαίνονται από δύο έως τρείς ορόφους. Όταν παίζουν τα εγγόνια βγάζοντας άναρθρες κραυγές ικανοποίησης από τη ζωή που διάγουν, δημιουργείται το εφέ του θεάτρου της Επιδαύρου και, κάτι «σπάει» μέσα μου. Μάλλον αυτό που «σπάει» είναι το μητρικό μου ένστικτο.

Όταν βγαίνω όμως στο μπαλκόνι, για να ρίξω άγρια βλέμματα στους Ρουμανο-γαμπρούς που τροχίζουν ξύλα και επιφάνειες μέρα μεσημέρι, το βλέμμα μου πέφτει λίγο πιο αριστερά, και βλέπω το Λυκαβηττό, που φαίνεται μια άκρη του, και γέρνω και λίγο επάνω στο κάγκελο και τον βλέπω ολόκληρο το Λυκαβηττό και μέσα μου σαν κάτι να «δένει».

3.
Δεν έχω ωστόσο άλλους φίλους bloggers, πέρα από τη Τζένη, οπότε δεν μπορώ να περάσω την αγάπη σε άλλους. Οπότε θα τη γυρίσω πίσω στη Τζένη, πολλαπλή…
Τζένη, θα τα πούμε από κοντά σύντομα. Εκεί και όχι εδώ…

On the road.

Η αίγινα δεν είναι η αίγινα. Είναι το staten island.
Και η αθήνα που παρατηρώ από τη βεράντα δεν είναι η αθήνα. Είναι το νησί του manhattan.
Τα φωτάκια που λάμπουν το βράδυ δεν είναι οι εργατικές πολυκατοικίες του πειραιά. Είναι οι ουρανοξύστες και το empire state building.
Κάθε σαββατοκύριακο έρχομαι εδώ. Δεν μου αρέσουν τα Hamptons. Προτιμώ να παίρνω το φέρυ.

Η αγία Μαρίνα δεν είναι η Αγία Μαρίνα. Είναι η rue Saint-Philippe στη Νίκαια της Γαλλίας. Αν και οι φοίνικες δεν έχουν πάρει πολύ μπόι. Και το beach bar παίζει και αυτό Kylie Minogue. Όπως όλα τα beach bar της γης.

Το 30 ετών Suzuki δεν είναι το 30 ετών Suzuki. Είναι το νικητήριο αγωνιστικό στο τελευταίο ράλι ακρόπολης. Γι’ αυτό είναι γεμάτο χώματα και βρώμικο. Έτσι είναι τα ράλι.

Από το λάπτοπ μου δεν λείπει το πλήκτρο “r”. Δεν έχει ξεκολλήσει κατά λάθος. Το λάπτοπ μου έχει όλα τα πλήκτρα γιατί είναι γραφομηχανή, από τις πρώτες. Από αυτές που γράφανε οι beatniks.

Γιατί κι εγώ δεν είμαι εγώ. Είμαι ο Κέρουακ. Και το μόνο που μου λείπει είναι ένα σπίτι στο Chelsea. Για να αγναντεύω από εκεί την Αίγινα.

Άτιτλον διότι άχαρον

Θεία. που εισαι;
εκει που εισαι πως ειναι;
τα μάτια σου λάμπουν οποτε θα έχει πολλά φώτα φαντάζομαι.
ή πολύ ήλιο.
μήπως εισαι σε κανένα studio στο Ηollywood, ή μήπως εισαι σε καμιά παραλία στην Κυανή ακτή;
να σου βάλω τα γυαλλιά ηλίου να εισαι καλύτερα;
ή μηπως να σε πουδραρω να μη γυαλίζεις στις κάμερες;

και όταν γελάς μόνη σου. κάτι αστειο θα βλέπεις. μήπως εισαι σε κανένα cinema στο Brooklyn και βλέπεις τον Χοντρο και το Λιγνο σε νέες περιπέτειες;
ή μήπως εισαι δίπλα από τον Βασιλιά και ο γελωτοποιός κάνει καλά τη δουλειά του;

βέβαια, όταν βρίζεις και αναθεματίζεις, ξέρω καλά ποιον καταριέσαι.
και καλά της κάνεις.
και άργησες πολύ. αλλά κάλλιο αργά.

αλλα ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατι στενοχωριέσαι και κλαις.
και αυτό με στενοχωρεί το περισσότερο.

περισσότερο ακόμα και από την περασμένη Παρασκευή.

 

post update: 17/1/17

New York City.1

ksereis ti wraia pou einai edw?-einai fantastika. exei akompleksaristoys typous pou kikloforoun me portokali pantelonia, exei mayrous, exei aderfes, exei meksikanous, exei gkomenes me psila takounia, exei ola ta fagia tou kosmou. einai sou lew polu wraia. pragmatika polu polu wraia. kai exei cinema tou ’67 sto parko kai mpura se koupa kai exei kai ola ta skinika apo tis tainies poy agapises to perissotero. ma den ksereis oti einai i poli pou pote den koimatai giati eisai poli makria gia na tin akouseis na fwnazei, giati exei ki ayto. einai fwnaklades. kai ligo vlaxoi. alla de xreiazetai na einai kati parapanw giati einai i poli gi aytoys. einai wraia. exei to parko tou washington kai to chelsea market. kai exei kai to flatiron kai alati se kathe xrwma kai sxedio, kai diskous kai biblia kai genika exei.

exei.

einai.

exei.

vriskeis. ti na sou eksigw twra. den eksigeitai. viwnetai. kai egw to zw.

mono egw.

egw moni.