Πεποίθηση κοινή και μη διαπραγματεύσιμη.

Δεν περνάω ποτέ πάνω από τις σχάρες των πεζοδρομίων. Ούτε και φοράω ανοιχτόχρωμα παντελόνια. Απλά δεν είναι κάτι που κάνω. Όπως δεν τρώω τις μπάμιες έτσι και δεν κάνω ούτε αυτά. Αλλά γενικά με λες ένα cool άτομο. Και κατά γενική ομολογία θέλω να με σέβονται οι άλλοι και να με προσέχουν όταν μιλάω, κι εσύ ας πούμε, όταν μιλάμε σαν 2 πολιτισμένοι άνθρωποι και πάνω στην κουβέντα σε αποκαλέσω υπο-όν της εσχάτης υποστάθμης, δεν θα θελα να με βάλεις να το επαναλάβω, δεν μου αρέσει να επαναλαμβάνομαι. Το θεωρώ χαμένη ενέργεια. Λίγη προσοχή να μου δίνεις όταν μιλάω αρκεί για να κυλήσει το βράδυ ειρηνικά. Αυτό εν ολίγοις μου αρκεί. Λίγη προσοχή όταν μιλάω. Πέραν αυτού όταν με γνωρίσεις και μιλήσεις κάνα 5λεπτο μαζί μου θα το διαπιστώσεις ο ίδιος ότι είμαι ένα πολύ cool άτομο. Χαλαρός τύπος κι έτσι. Και κάτι ακόμα, δεν θέλω πολλές κουβεντες, θέλω την ησυχία μου. Τα πολλά λόγια με κουράζουν και βαριέμαι πολύ γρήγορα. Οπότε, μην περιμένεις πολλές συζητήσεις και αναλύσεις. Αυτά με τον ψυχολόγο σου. Αλλα αν θελήσεις κάποια στιγμη να κάνεις παρέα με ένα cool άτομο, εμένα θα πάρεις τηλέφωνο. Το ξέρεις και το ξέρω. Κι εσύ, κι εγώ, και όλοι γενικά το ξέρουν. Διότι δεν είναι και κάτι που κρύβεται. Δεν μπορώ να το κρύψω ούτε εγώ ο ίδιος. Εκτός από μερικές φορές, σπάνια βέβαια, πολύ πολύ σπάνια, που δεν ανέχομαι τα κόμπλεξ των άλλων να μου τα φοράνε καπέλο. Γενικά δε μου αρέσουν τα καπέλα, δεν είναι του στυλ μου, πόσο μάλλον τα καπέλα-κόμπλεξ, αυτά σίγουρα δεν μου αρέσουν, όσο cool και να είμαι, είναι μερικά πράγματα που ούτε εγω τα ανέχομαι. Και εκεί γίνομαι έξαλλος. Αλλά ξέρεις, όσα και να λέω και όσες παραξενιές και να έχω, είμαι cool, και όλοι με αγαπάνε. Όλοι. Όλοιόλοιόλοιόλοιόλοιόλοι.

Τη μέρα που.

Εχθές που λές πήγα για χέσιμο το βράδυ και «γέννησα». Έβγαλα μια κουράδα ΝΑ. Βούλωσε όλη η Κωνσταντινουπόλεως. Μπούκωσε το αποχετευτικό σύστημα. Ίσως φταίει που είναι από την εποχή του Τρικούπη ίσως να φταίω και εγώ. Καλέσαμε τον Κέρβη μέσα στη μαύρη νύχτα εκτάκτως και επειγόντως. Ήθελε να «πάει» ο κυρ Γιάννης και δε μπορούσε μεγάλος άνθρωπος. Σκατά-συντριβάνι έβγαιναν από τη λεκάνη του.
Ήρθε ο Κέρβης και έκανε την απόφραξη. Να ναι καλά ο άνθρωπος. Πρώτα βέβαια το φωτογράφησε το γεγονός. Το απαθανάτισε. «Τέτοια συμβάντα, μια φορά στα χίλια χρόνια» είπε επί λέξη. Έβαζε και ταμπελάκια δίπλα από κάθε φωτογραφία. O CSI του tuboflo. Και το εννοούσε. Βοθρατζής με ιστορική παιδεία και ερευνητικό ενδιαφέρον. Όχι αστεία.
Και είχαμε θέματα χθές το βράδυ, που λες, στη γειτονιά. Ήρθε ο Κέρβης και έκανε σαματά με το μηχάνημα και τη σειρήνα, αναστατωθήκαμε. Φωνάξανε και την κυρία Αννίτα και με έβγαλε σε απευθείας λίνκ. Μίλησα ζωντανά στην τηλεόραση. Το επόμενο πρωί με είδα και στον φωτη και μαρία. Το επόμενο μεσημέρι έμαθα ότι ρωτάγανε τους γειτόνους άνθρωποι του Τριανταφυλλόπουλου. Αυτό με θορύβησε λίγο και δεν έχεσα εκείνη τη μέρα. Καθάρισε για λίγο το τοπίο. Ξεθολώσαμε.
Θα τη θυμάμαι αυτή τη μέρα. Τη μέρα που «γέννησα».

Φριντριχ Νιτσε, “Το λυκόφως των ειδώλων”: ακροβολισμοί ενός παράκαιρου ανθρώπου, σ.97, παρ.26

“Σταματάμε να εκτιμάμε τον εαυτό μας όταν επικοινωνούμε. Τα πραγματικά βιώματά μας δεν ειναι καθόλου φλύαρα. Δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν για τον εαυτό τους, ακόμη και αν το ήθελαν. Είναι επειδή τους λείπουν οι λέξεις. Όταν έχουμε λέξεις για ένα πράγμα, αναγκαστικά είμαστε ήδη έξω από αυτό. Σε όλες τις κουβέντες υπάρχει ένας κόκκος περιφρόνησης. όπως φαίνεται η γλώσσα επινοήθηκε μόνο για πράγματα που ανήκουν στο μέρο όρο, που είναι μέτρια, ανακοινώσιμα. Με τη γλώσσα εκχυδαϊζεται αμέσως ο ομιλών”.

Tom Robins – Still life with woodpecker

Κυριακή, ασθενική και χλεμπονιάρικη ανάμνηση του ρωμαλέου Σαββάτου. Κυριακή, η μέρα που οι χωρισμένοι πατεράδες με δικαίωμα “επίσκεψης” παίρνουν τα παιδιά τους στο ζωολογικό κήπο. Κυριακή, υποχρεωτική αργία για τύπους που δεν έχουν τάσεις αργίας. Κυριακή, η μέρα που -στουπί από το Σαββατόβραδο- ξυπνάς με ένα κεφάλι σαν καζάνι χωρίς όρια. Κυριακή, η μέρα που ο “φίλος” δεν ήρθε στο νοσοκομείο. Κυριακή, η μέρα που οι παραχορτασμένοι γάτοι νιαουρίζουν ύμνους και οι ποδοσφαιριστές παίζουν μπάλα.